breaking news

എനിക്കുവേണ്ടത് ആ ആൽമരം മാത്രം…

പ്രിയ കവയിത്രി അത് മാത്രമേ ആഗ്രഹിച്ചുള്ളു..ഒരാൽമരം..ജീവിത സായാഹ്നത്തിൽ കൊതിച്ചത് അതിന്റെ തണൽമാത്രം.ചുവന്ന പഴങ്ങളുണ്ടാകുന്ന ആൽമരം..ഒരുപാട് പക്ഷികൾ അവിടെ വരും..തത്തകൾ വന്ന് പഴങ്ങൾ തിന്നും…അതിന്റെ പുറത്ത് ഒന്നും എഴുതിവെക്കരുത്.അവിടെ ചിതാഭസ്മവും കൊണ്ടുവെക്കരുത്..

ആ ആൽമരം എവിടെ നടണമെന്നും സുഗതകുമാരി തന്റെ ഓസ്സ്യത്തിൽ എഴുതിവെച്ചു..തിരുവനന്തപുരത്തെ പേയാട്…മനസിന്റെ താളം തെറ്റിപ്പോയ നിരാലംബർക്കായി അവിടെ പടുത്തുയർത്തിയ ‘അഭയ’ യുടെ പിറകുവശത്തെ പാറക്കൂട്ടങ്ങൾക്കിടയിൽ..
സമയമായെന്ന ഒരു തോന്നൽ അടുത്തിടെ സുഗതകുമാരി മാതൃഭൂമിക്ക് നൽകിയ ഒരഭിമുഖത്തിൽ പറഞ്ഞിരുന്നു.മരണത്തിന്റെ വേദന ആദ്യമായി അറിഞ്ഞുതുടങ്ങി..രണ്ടാമതും ഹാർട്ട് അറ്റാക്ക് വന്നപ്പോൾ മരണ വേദന എന്തെന്ന് ഞാനറിഞ്ഞു….ഒടുവിലത്തെ ഹൃദയാഘാതം വളരെ വേദനാജനകമായിരുന്നു..ഉരുണ്ട പാറക്കല്ല് നെഞ്ചിലേക്ക് ഇടിച്ചിറക്കുന്ന വേദനയായിരുന്നു അത്…


എനിക്കുവേണ്ടാ ശവപുഷ്പങ്ങൾ…എനിക്കുവേണ്ടാ ഔദ്യോഗിക ബഹുമതി..
മരണശേഷം ഒരു പൂവും എന്റെ ദേഹത്ത് വെക്കരുത്.ഒരു ഔദ്യോഗിക ബഹുമതിയും വേണ്ടാ..മതപരമായ ചടങ്ങുകളും വേണ്ടാ..എത്രയും പെട്ടന്ന് ശാന്തി കവാടത്തിൽ എത്തിക്കണം.. ദഹിപ്പിക്കണം..ഒരാൾ മരിച്ചാൽ പതിനായിരക്കണക്കിന് പൂക്കളും പുഷ്പചക്രങ്ങളും മൃതദേഹത്തിൽ മൂടുന്നു. ശവ പുഷ്പങ്ങൾ.. എനിക്കവ വേണ്ട..മരിച്ചവർക്ക് പൂക്കൾ വേണ്ടാ…ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ഇത്തിരി സ്നേഹം തരിക..അതുമാത്രം മതി..


ആ കൃഷ്ണവനം ഒന്നുകൂടി കാണാൻ….
ഒരാഗ്രഹം ബാക്കിയാക്കിയാണ് പ്രിയ കവയിത്രി യാത്രയാകുന്നത്.ഒന്നുകൂടി സൈലന്റ് വാലി കാണണമെന്ന ആഗ്രഹം..അട്ടപ്പാടിയിലെ കൃഷ്ണവനത്തിൽ ഒന്നുകൂടെ പോകണമെന്ന ആഗ്രഹം.അതിന് സാധിക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.എൻ വി കൃഷ്ണവാര്യരുടെ പേരിൽ അവിടെ കുറെ മരങ്ങൾ നട്ടുപിടിപ്പിച്ചിരുന്നു.അതിപ്പോൾ വളർന്ന് നിബിഡ വനമായിരി ക്കുന്നു എന്ന് കേൾക്കുന്നു…


നന്ദി..നന്ദി…മാത്രം…
“എനിക്ക് വാരിക്കോരിത്തന്ന സ്നേഹത്തിനും വിശ്വാസത്തിനുമെല്ലാം നന്ദി..ഈ മഴയോട്…ഈ വെയിലിനോട്..ഈ മണ്ണിനോട്..ഈ തണലിനോട്..എനിക്ക് നിറച്ചു വിളമ്പിത്തന്ന അന്നത്തിനോട്…എന്റെ ശിരസ്സിൽ കൈവെച്ച അനുഗ്രഹത്തോട്…എല്ലാം നന്ദി മാത്രം..ഇനി അടുത്ത ജന്മം ഈ ഈ മണ്ണിൽത്തന്നെ കഷ്ടപെടാനും പാടുപെടാനും ഞാൻ വരും..”